Навигация по сайту

Популярные статьи

Увлекательный поход по Крыму

Мы предлагаем вам увлекательный поход по живописным местам горного Крыма, полюбоваться красотами каньонов и горных водопадов, послушать журчание горных рек и пение птиц, насладиться экзотическими пейзажами

Отдых в Карпатах

Активный отдых - это очень важная часть жизни абсолютно любого человека, который способен обогащать и закалять человека как напрямую физически, улучшая форму, так и духовно, психологически, морально,

Konfigurowanie systemu Windows do pracy z dyskami SSD: czy tego potrzebujesz?

  1. Korzeń wszystkich problemów lub sposób, w jaki SSD różni się od HDD
  2. Trizn na dysku SSD lub z jakiego dysku SSD umiera
  3. Konfigurowanie systemu Windows do pracy z SSD: mity i mity ponownie
  4. Wyłączenie defragmentacji zwiększa żywotność dysku SSD
  5. Wyłączenie pliku stronicowania lub przeniesienie go na dysk twardy spowoduje zapisanie zasobu SSD
  6. Wyłączenie hibernacji zwiększy żywotność dysku SSD
  7. Jeśli dysk SSD ma dużo pamięci - będzie dłużej żyć
  8. Przesyłanie programów i plików użytkownika na dysk twardy wydłuża żywotność dysku SSD
  9. Wniosek

Mów o SSD, jako głównej pamięci na PC, może tylko kilku, którzy nie potrzebują dużej ilości pamięci, lub którzy są skłonni przepłacać kilka razy za szybkość Mów o SSD, jako głównej pamięci na PC, może tylko kilku, którzy nie potrzebują dużej ilości pamięci, lub którzy są skłonni przepłacać kilka razy za szybkość. Jednakże, ponieważ systemowy dysk SSD jest coraz częściej używany, niewielka liczba Dysk SSD w systemie Windows i dysk twardy HDD dla plików - można uznać za złoty środek w 2017 roku. W związku z tym konfigurowanie systemu Windows do pracy z dyskami SSD staje się coraz bardziej popularne. Jakie działania należy podjąć, aby poprawić pracę i przedłużyć żywotność dysku SSD, czy warto coś zrobić - przeczytaj poniżej.

Zobacz także: Jak poprawić wydajność procesora

Korzeń wszystkich problemów lub sposób, w jaki SSD różni się od HDD

W przeciwieństwie do tradycyjnych dysków twardych, które zapisują dane na obrotowych płytach z powłoką magnetyczną, w SSD nie ma mechaniki. Głównym nośnikiem informacji są miniaturowe komórki pamięci flash (kilka nanometrów), które mogą występować w dwóch stanach: nieaktywny (zero logiczne, to znaczy, bit pusty) i aktywny (jednostka logiczna, bit zapisany). Przełączanie stanów odbywa się za pomocą elektrycznych mikropulsów wysyłanych do układu przez sterownik. W przeciwieństwie do tradycyjnych dysków twardych, które zapisują dane na obrotowych płytach z powłoką magnetyczną, w SSD nie ma mechaniki

Głównym problemem SSD (i ogólnie pamięci flash) jest ograniczony zasób komórek pamięci. Po każdym nowym wpisie w komórce jego szybkość reakcji maleje, aby następnym razem napisać trochę informacji - potrzeba nieco więcej prądu. Po kilku setkach lub tysiącach nadpisań komórka pamięci przestaje odpowiadać, że nic tam nie można zapisać. Na dysku pojawia się „uszkodzony” sektor, którego nie można już używać.

Zobacz także: Co zrobić, jeśli procesor przegrzewa się na komputerze

W przypadku napędu flash USB - w przypadku zużycia komórek potrzeba od 100 do 1000 cykli zapisu, z SSD - od 1000 do 10 000 (zwykle bliżej mniejszej wartości). Ale ponieważ mały dysk flash jest zazwyczaj rejestrowany z pewnymi informacjami do wymiany, co kilka dni - jego zasoby trwają około 10 lat, ale na dysku SSD system zapisuje dane milion razy dziennie, co teoretycznie zabija go znacznie szybciej. Aby stało się to tak późno, jak to możliwe, musisz skonfigurować system Windows do pracy z dyskiem SSD. Ale czy to konieczne? Teraz zrozumiemy.

Trizn na dysku SSD lub z jakiego dysku SSD umiera

O małej pamięci flash, która słyszała, jeśli nie wszystkie, wtedy wiele, dlatego skonfigurowanie Windows do pracy z SSD jest czasami uważane za niemal panaceum na jego nagłą śmierć. Niektórzy ludzie są przekonani, że jeśli system zostanie poprawnie zoptymalizowany, dysk SSD beznadziejnie stanie się przestarzały, zanim znaczna część jego pamięci ulegnie awarii. Jednak jedynym skutecznym (prawie 146%) sposobem uniknięcia zużycia dysku SSD nie jest wyjęcie go z pudełka i umieszczenie w sejfie z siedmioma zamkami. Zgadzam się: nie bardzo skuteczna metoda.

W praktyce sytuacja ze zużyciem jest inna. Po pierwsze, twórcy sprzętu i oprogramowania wiedzą, że zasoby pamięci flash są dalekie od nieograniczonych. Dlatego te pierwsze tworzą algorytmy działania SSD na poziomie oprogramowania układowego, co zmniejsza obciążenie pamięci, a to samo robi to samo na poziomie systemu operacyjnego i aplikacji. Jeśli informacja o dysku twardym jest zapisana w pierwszym dostępnym obszarze, na dysku SSD - pierwszeństwo mają najmniej używane komórki.

Zobacz także: Seagate wprowadził najszybszy i najbardziej pojemny dysk SSD o pojemności 60 TB

Jeśli na dysku twardym znajdują się dwa puste obszary, plik zostanie zapisany do tego, do którego mechanizm zapisu (kołyska z głowicą magnetyczną) przyspiesza, aby nie powodować dodatkowego opóźnienia (co może wynosić kilka milisekund). Na dysku SSD sprawy wyglądają trochę inaczej: impuls elektryczny porusza się z prędkością 300 000 km / s, a kilka centymetrów między sąsiednimi chipami jest nonsensem na tym tle. Z 2 miejsc zostanie wybranych do nagrywania nie ten, który jest bliżej, ale ten, do którego dane były zapisywane rzadziej. Możesz nagrać i usunąć jeden plik 100 000 razy z rzędu. Ponieważ będzie rejestrowany równomiernie za każdym razem w nowych komórkach - żaden pojedynczy dysk na dysku nie zginie i nawet nie ulegnie znacznemu zużyciu.

Znacznie częstszą przyczyną śmierci dysku SSD jest awaria kontrolera. Jest to układ sterujący zapisywaniem i odczytywaniem danych do pamięci, dzięki czemu (w przeciwieństwie do komórek) nie jest ładowany od czasu do czasu, ale prawie stale. Podwyższone temperatury, niskie pobór mocy i znaczne przekroczenie napięć zasilania, błędy fabryczne, awarie w zasilaczu mogą zdjąć dysk SSD w jednym „idealnym” momencie. Sterownik jest narażony na pęknięcie, nawet jeśli zużycie ogniwa nie osiągnęło 50%. Częstotliwość zgłoszeń gwarancyjnych związanych z wadliwym działaniem tego układu znacznie przewyższa częstotliwość skarg dotyczących przedwczesnego (a nawet bardziej aktualnego) zużycia pamięci.

Zobacz także: Pogotowie ratunkowe: dlaczego komputer sam się restartuje i jak to naprawić

Konfigurowanie systemu Windows do pracy z SSD: mity i mity ponownie

Ludzie, którzy nie są zaznajomieni ze statystykami awarii dysków SSD, wciąż starają się odłożyć załamanie, uciekając się do różnych optymalizacji Windows dla SSD. Najpopularniejsze są następujące mity. Poniżej przeczytaj ich analizę.

Wyłączenie defragmentacji zwiększa żywotność dysku SSD

Bardzo popularne nieporozumienie, jego korzenie idą w stronę idei, że defragmentacja polega na zapisywaniu danych z jednej części dysku na drugą, to znaczy na próżno ponownie przenosi pliki do innych komórek, które „okłamują się i nikogo nie dotykają”. W przypadku dysku twardego jest to konieczne z powodów wymienionych powyżej: nagrywanie odbywa się w pierwszych pustych sekcjach, które się pojawiają, a jeśli plik „głowa” znajduje się na początku dysku, a ogon na końcu, to będą opóźnienia podczas odczytu tego pliku. Ale na dysku SSD odległość między fragmentami pliku nie ma znaczenia, jest odczytywana niemal natychmiast. Właściwie z tego powodu uważa się, że trzeba wyłączyć mechanizm defragmentacji: użyj zera, a zużycie przyspiesza.

Rzeczywistość jest taka, że ​​skonfigurowanie systemu Windows 7 do obsługi SSD, polegające na wyłączeniu defragmentacji, jest przedsięwzięciem bezużytecznym, a nawet szkodliwym. Przez długi czas system Windows 7 zawiera łatę, która wyłącza defragmentację dysków SSD na poziomie systemu operacyjnego. W systemach Windows 8 i 10 mechanizm defragmentacji został całkowicie zmieniony na optymalizator, który w zasadzie nie może defragmentować dysku SSD, ale wysyła polecenia tylko do optymalizacji za pomocą mechanizmów wbudowanych w oprogramowanie układowe dysku. Wyłączenie defragmentacji niczego nie zmieni dla dysku SSD (i tak nikt się tym nie martwi), ale dysk twardy bez tej procedury będzie działał jeszcze wolniej .

Zobacz także: Jak sformatować dysk twardy: 4 sposoby, aby to zrobić i 1 - jak odzyskać dane

Wyłączenie pliku stronicowania lub przeniesienie go na dysk twardy spowoduje zapisanie zasobu SSD

Drugim mitem dotyczącym konfigurowania dysku SSD dla systemu Windows jest to, że wyłączenie pliku stronicowania na dysku SSD wydłuża żywotność dysku. Plik stronicowania lub swap to specjalny obszar na dysku, do którego nieużywane procesy są rozładowywane, aby zwolnić pamięć RAM. Krótko mówiąc, tak, wyłączenie rozszerza zasób. Jednak ten wzrost żywotności dysku SSD jest nieznaczny, ale spadek wydajności (zwłaszcza na komputerze z niewielką ilością pamięci RAM) można zobaczyć gołym okiem.

Przesyłanie pliku stronicowania na zwykły dysk twardy (używany jako plik) również spowalnia komputer. Przecież szybkość odczytu HDD i SSD może różnić się o 10 razy, a rekord - 5 razy, nie na korzyść twardego. Usuwając plik wymiany, możesz osiągnąć nieznaczny wzrost jego żywotności, ale zauważalnie stracisz szybkość komputera lub laptopa.

Zobacz także: Jak odtwarzać dźwięk przez HDMI: zmniejsz dodatkowe przewody

Wyłączenie hibernacji zwiększy żywotność dysku SSD

Hibernacja to specjalny rodzaj „trybu uśpienia”, w którym zawartość pamięci RAM jest rozładowywana na dysku systemowym. Po uruchomieniu systemu uruchamia się od momentu wyłączenia komputera i pozostają otwarte programy i okna. Popularna plotka głosi, że jeśli wyłączysz ten rodzaj snu - dysk SSD będzie mniej podatny na nagrywanie, co oznacza, że ​​będzie trwał dłużej. Dlatego to ustawienie systemu Windows 7/8/10 do pracy z dyskiem SSD powinno mieć dobry wpływ na kondycję dysku SSD.

Kosztem uniknięcia hibernacji jest niemożność kontynuowania od miejsca zakończenia, gdy komputer jest włączony. Właściciele laptopów i tabletów tracą również trochę mocy baterii, ponieważ po uruchomieniu programy i okna muszą zostać ponownie otwarte. Ale na stacjonarnym komputerze PC możliwe jest wyłączenie hibernacji i korzystanie ze snu. Wyłączenie go na komputerze przenośnym jest tego warte, chyba że dysk systemowy jest mały (na przykład 24 lub 32 GB). Ogólnie rzecz biorąc, wyłączenie hibernacji może w rzeczywistości trochę przedłużyć żywotność dysku SSD, ale wiąże się z innymi stratami.

Zobacz także: Zbuduj komputer do gier za 10 000 UAH

Jeśli dysk SSD ma dużo pamięci - będzie dłużej żyć

Innym mitem jest to, że skonfigurowanie systemu Windows 10 do pracy z dyskiem SSD, polegające na przenoszeniu wszystkiego, co jest możliwe z dysku SSD na dysk twardy, oraz towarzyszących temu oszczędności w przestrzeni dyskowej, przedłuża jego żywotność i zwiększa jego szybkość. Uzasadnienie takich stwierdzeń leży w zasadzie działania wspomnianej powyżej pamięci flash: im więcej miejsca jest dostępne - tym wydajniej wykorzystywane są komórki, a te najmniej zużyte są używane w pierwszej kolejności.

W rzeczywistości sytuacja jest taka, że ​​część miejsca na dysku jest już zarezerwowana na potrzeby narzędzi systemowych i jako rezerwa. Zazwyczaj ten obszar zajmuje kilka gigabajtów. Dyski SSD o pojemności 120 i 240 GB są właściwie wpisywane w układy, o łącznej objętości odpowiednio 128 i 256 „dziesiętnych” gigabajtów. Pozostałe 8 lub 16 GB to tylko rezerwa potrzebna do zapisania zasobu i wykonania wewnętrznych poleceń optymalizacji. Na dyskach 128 i 256 GB - ten obszar jest mniejszy (0,5-5 GB), ale tak jest. Dlatego trudna oszczędność miejsca na dysku SSD, a tym bardziej kupowanie dysku SSD z marginesem, który nigdy nie będzie używany, nie ma sensu.

Zobacz także: 7 najlepszych kart wideo w 2016 r. Do 8000 UAH

Jeśli chodzi o szybkość - wszystko zależy od architektury i funkcji kontrolera. Tylko niektóre modele mikroukładów poważnie tracą prędkość, jeśli napęd jest zapakowany do odpowiedniej pojemności. Wiele nowoczesnych kontrolerów nie obchodzi, czy dysk jest pełny w 2%, czy w 99,9% pełny. Modele, których kontroler może podlegać spowolnieniu pod koniec wolnego miejsca, są zwykle sprzedawane jako dyski o pojemności 120, 240 lub 480 GB. „Dodatkowe” 8, 16 lub 32 GB na nich to tylko obszar zapasowy, którego celem jest zapobieganie spadkowi wydajności. Nie jest wymagana dodatkowa konfiguracja dysku SSD do pracy w systemie Windows. W związku z tym trudna oszczędność miejsca na prędkość również nie ma sensu.

Przesyłanie programów i plików użytkownika na dysk twardy wydłuża żywotność dysku SSD

Mit mówi, że skonfigurowanie dysku SSD w systemie Windows, tak aby pliki i programy użytkownika znajdowały się na dysku twardym, wydłuży żywotność pamięci flash. Korzenie oświadczenia są jasne: nie ma programów - nie ma zapisu ich danych, więcej miejsca - dłuższa żywotność. Jednak, jak wspomniano powyżej, oszczędność miejsca nie jest w stanie znacząco spowolnić zużycia dysku, a transfer programów jest wątpliwym pomysłem. W końcu dysk SSD jest kupowany właśnie po to, aby komputer działał szybciej, a nie „na meble”.

Jeśli przeniesiesz programy na tradycyjny dysk twardy, czas ich uruchomienia wzrośnie. Jednocześnie, jeśli dysk jest oparty na systemie, aplikacje nadal będą zapisywać tam swoje dane w folderach tymczasowych systemu Windows. Ale główne pliki programu (exe, dll, pliki interfejsów itp.), Podczas gdy na dysku SSD, okłamują się, będąc napisane raz, i nikogo nie dotykaj. Oznacza to, że transfer programów i plików na dysku SSD - znacznie zranił prędkość, ale to ustawienie nie wpływa na żywotność dysku SSD.

Zobacz także: DDR3 vs DDR4 - czy jest jakaś różnica?

Wniosek

Jak pokazuje praktyka i doświadczenie, skonfigurowanie systemu Windows 7/8/10 do pracy z dyskami SSD jest często bezużyteczną manipulacją, czasem szkodliwą i ogólnie rzecz biorąc bez znaczenia. Żywotność dysku półprzewodnikowego jest skończona: za 3, 5 lub 10 lat i tak się załamie. Nawet jeśli wyłączysz plik wymiany, hibernację, przeniesiesz programy na twardy dysk - nie toleruj „złych części” (na przykład słabej jakości zasilacza lub impulsu promieniowania elektromagnetycznego w burzy od autora, wypalonego routera, zasilaczy tunera TV DVB T2 i monitora ) kontroler. Jednocześnie po tych wszystkich manipulacjach komputer z dyskiem SSD będzie działał tak, jakby nie było w nim dysku SSD. A po co w ogóle kupować dysk półprzewodnikowy, aby dobrowolnie odmówić sobie jego zalet?

Zobacz także: Jak wybrać pamięć DDR4 dla komputera

Co można zrobić, aby zoptymalizować SSD w Windows, to wyłączyć hibernację, jeśli autonomia nie jest ważna. Tryb uśpienia doskonale go zastępuje, a dezaktywacja spowoduje uwolnienie kilku cenionych gigabajtów. Jeśli chodzi o wyłączanie pliku stronicowania - lepiej dodaj więcej pamięci RAM zamiast tego. Szybkość komputera i wielozadaniowość poprawią się jako całość, a system uzyska dostęp do wymiany tylko w ekstremalnych sytuacjach.

Zużycie i ewentualna śmierć SSD jest pożądane, aby były prozaiczne: cóż, to się załamie - i dobrze. Jeśli zdarzy się to w okresie gwarancyjnym (i zwykle osiąga 3 lub 5 lat) - dysk zostanie zmieniony na nowy bezpłatnie. A jeśli umrze w ciągu 5-10 lat - do tego czasu cały komputer będzie musiał zostać zaktualizowany lub zmieniony, a nowy dysk SSD będzie kosztował 128 dolarów za 10 GB. Aby nie stracić ważnych plików - można je powielić na dysk twardy (w tym zewnętrzne ) lub przechowywane w chmurze.

Zobacz także: Procesory budżetu ratingowego 2016: TOP-7

Dodatek: zrzut ekranu z parametrami SSD autora ( Budżet Transcend SSD370S ). Nie zastosowano optymalizacji i regulacji, komputer działa przez całą dobę, minęło 9 miesięcy od instalacji dysku SSD. Jak widać, pozostały czas życia komórek wynosi 97%, czyli 1% w ciągu 3 miesięcy. W tym trybie płyta powinna działać przez około 300 miesięcy lub dłużej niż 25 lat. Dodatek: zrzut ekranu z parametrami SSD autora (   Budżet Transcend SSD370S   )

Czytaj także

Ale czy to konieczne?
A po co w ogóle kupować dysk półprzewodnikowy, aby dobrowolnie odmówić sobie jego zalet?